Birkaç günlük üşütmenin ardından burnumun içi dışı yara olmuştu. Üstelik öyle böyle değil; kızarmış, şişmiş, adeta küçük bir patates gibi duruyordu. Malum, pandemi dönemi… Sürekli maske taktığımız için çocuklar pek fark etmiyordu.
Bir gün teneffüste, su içmek için maskemi indirdim. Tam o sırada Ege beni gördü. Gözleri kocaman açıldı, sanki büyük bir keşif yapmış gibi bağırdı:
“Öğretmenim! Burnun yara olmuş!”
“Oldu Ege, biliyorum,” dedim sakince.
Ama Ege öyle kolay pes edecek gibi değildi:
“Ne yaptın burnuna?”
“Bir şey yapmadım, kendiliğinden oldu,” dedim.
Ege bu cevaptan pek tatmin olmadı:
“N’aptın öğretmenim, n’aptın?”
Ben de aynı kararlılıkla:
“Hiçbir şey yapmadım Ege,” diye tekrarladım.
Bir an durdu. Düşündü. Yüzünde ciddi bir ifade belirdi. Sonra kendince bir bağlantı kurdu:
“O zaman… yaşlılık diyelim mi?”
Bir anlık sessizlikten sonra gülmeden edemedim:
“Hah,” dedim, “bak işte bu olur.”
30.12.2021, Perşembe
Gülyalı Merkez İlkokulu
