Ana Kraliçem’e…
Saatler geçmiyor, günler akmıyor,
Evimin içinde sen olmayınca.
Kalbim bile hiç yüzüme bakmıyor,
Gönlümün içinde sen olmayınca.
Gözlerim küsüyor, dilim susuyor,
Vücudum iflasta, ağzım susuyor,
Bedenimse bana nefret kusuyor,
Dilimin ucunda sen olmayınca.
Dizlerim tutmuyor elim yetmiyor,
Vücudum beynime eşlik etmiyor,
Ne düşünsem hiç yolunda gitmiyor,
Ellerin elimde, sen olmayınca.
Koca dünya küsküçücük oluyor,
Onda her şey senle anlam buluyor,
Yokluğunda her şey yarım kalıyor,
Gözlerin gözümde sen olmayınca.
Soluğum nefessiz, düşüncem fersiz,
Sensiz bir ordum var, ersiz, nefersiz,
Gemilerim ummanlarda sefersiz,
Yüzmüyor, rüzgarım sen olmayınca.
Ruhum yıllar yılı sana alışık,
Sen yolumu aydınlatan bir ışık,
Sen yok isen ben hedefsiz kör aşık,
Özümde sözümde sen olmayınca.
Ben sana olmuşum suskunca tutkun,
Seni gördüğümde tutulur nutkum,
Sanma ki zamanla seni unuttum,
Özlemim katlanır sen olmayınca.
Ben sana yar dedim, yardan da öte,
Sevgim öyle temiz kardan da öte,
Meğer ömrüm sana ömrümce yete
Hayat hayat olmaz sen olmayınca.
Rabbim bize uzun ömürler versin.
Anımız birlikte, hayırla gelsin.
Bizden bu aleme sevgimiz kalsın.
Ne sen ne de ben “biz” olmayınca.
24 Eylül 2025, Bulancak
