Kimse bilmez benim ağladığımı,
Oysa ben pamuktan bir kalp taşırım.
Gözlerime damla damla birikir,
Damla damla bir sel olur taşarım.
Ne ölüyüm, ne sağım ne diriyim.
Sanırlar ki taş kalplinin biriyim.
Her kederden duygulanır ağlarım,
İçerimde erir gönül yağlarım.
Bilmezler ki ben bir gönül eriyim!
